Je kan de verkoop van duurzaam geproduceerde kleding op twee manieren bevorderen. De Schone Kleren Campagne (SKC) wil de arbeidsomstandigheden in het normale, commerciële kledingcircuit verbeteren. We vragen dat de kledingmerken een sociale gedragscode opleggen aan hun leveranciers en de toepassing ervan onafhankelijk laten controleren.
Een andere strategie is de verkoop van wat we ‘alternatieve’ kleding kunnen noemen. Men biedt onmiddellijk ‘schone’ kleding aan, soms via een alternatief, niet-commercieel circuit. Men kiest producenten uit die volgens welbepaalde sociale en/of milieucriteria kunnen en willen produceren.
Een eerste soort alternatieve kleding wordt verkocht in een circuit dat niet op winst gericht is, nl. dat van de fairtrade beweging. Die wil de ‘derdewereld’ helpen zichzelf te ontwikkelen door hun een faire prijs voor hun producten te betalen: trade, not aid. Net zoals koffie, thee, chocolade, enz… wordt ook kleding uit het zuiden op de markt gebracht waarvan de producenten een hogere dan de marktprijs krijgen en steun ontvangen voor gemeenschapsprojecten. Initiatieven in dit ‘alternatieve circuit’ zijn bijv. Made in Dignity (Oxfam), Sari-Wereldmodewinkel, Sjamma.
Ondertussen wordt kleding gemaakt met fairtrade katoen ook verkocht in het commerciële circuit, met een herkenbare garantie onder de vorm van een fairtradekeurmerk, zoals het bekende ‘Max Havelaar.
Andere consumenten hechten belang aan ecologische duurzaamheid. Kleding uit biologisch katoen of ‘ecologische’ weefsels werd vroeger vooral aangeboden door enkele gespecialiseerde producenten, groothandelaars en boetieks. Het aanbod is de laatste jaren uitgebreid en ligt nu ook in de rekken van sommige kledingketens (Levi Strauss, H&M, C&A,…) en grote distributeurs.
Bovendien controleren veel keurmerken voor ecologische kleding ook op sociale basisnormen. Er is dus een heel gamma kleding op de markt die gemaakt is volgens een wisselende mix van sociale en ecologische normen.
De Schone Kleren Campagne is blij met deze initiatieven voor sociaal en/of ecologisch duurzame kleding, ook al is dat niet ons prioritair actieterrein. Sommige mensen willen zich ‘goed in de kleren’ voelen, of wensen de ontwikkeling van het Zuiden bijv. via fair trade te ondersteunen, ook al moeten ze daar meer voor betalen.

 

Kledinglabels ontrafeld

'Red', het rode label van Bono