Actie Schone Kleren Campagne
Op 11 januari 2012 maakt de Schone Kleren Campagne de resultaten bekend van een onderzoek ivm het beleid van 36 modeketens en merken omtrent arbeidsomstandigheden in hun toeleveringsketen. Paspoppen lopen de Nieuwstraat in Brussel af en maken voor de etalage van de betrokken winkels de beoordeling van de Schone Kleren Campagne bekend. De resultaten van het onderzoek zijn gebundeld in een nieuwe brochure ‘Wij willen Schone Kleren’.
Nieuwe brochure ‘Wij willen Schone Kleren’
Resultaten per bedrijf en indeling
Schone Kleren Campagne stelt met de brochure ‘Wij willen Schone Kleren’ een tweede stand van zaken voor. Van 17 van de 36 opgenomen merken werd al een profiel opgemaakt in 2008 en 19 worden in de nieuwe brochure voor de eerste keer bestudeerd. De Schone Kleren Campagne heeft ervoor gekozen zich in deze publicatie te concentreren op de modesector en heeft ook meer aandacht willen geven aan Belgische bedrijven (12 deze keer, tegenover 6 in 2008). Exit sportmerken en discountketens.
Stuur een mail naar campagne@schonekleren.be om één exemplaar gratis te bestellen of meerdere exemplaren tegen betaling.
Opvallende resultaten
BELGISCHE BEDRIJVEN
Sinds de eerste editie hebben de Belgische ondernemingen Mayerline, Cassis en Bel&Bo stappen ondernomen om meer rekening te houden met hun verantwoordelijkheid ten opzichte van hun bevoorradingsketen. Door die evoluties te tonen, hoopt de Schone Kleren Campagne hen aan te moedigen op de ingeslagen weg verder te gaan en anderen aan te zetten de sprong te wagen.
GEDRAGSCODE
Een grote meerderheid – 26 van de 36 ondernemingen – heeft een gedragscode en engageert zich op die manier formeel voor goede arbeidsomstandigheden in de toeleveringsketen. Van de internationale ondernemingen, beschikt slechts een minderheid (3 op 24) niet over een gedragscode. Het gaat om Diesel, New Yorker en Pimkie. Aan Belgische kant, beschikken 5 van de 12 ondernemingen over een code, waaronder Mayerline, Cassis en Bel&Bo van wie de code sterk verbeterd werd sinds de eerste bevraging.
Cassis, E5 Mode, JBC, Benetton, Mango en Promod hebben weliswaar een gedragscode maar publiceren ze niet op hun website.
Een derde van de bedrijven verwijst in hun gedragscode naar een leefbaar loon. De meeste ondernemingen engageren zich echter slechts tot het betalen van het wettelijke minimumloon hoewel algemeen bekend is dat dit ontoereikend is om de basisbehoeften te dekken. Zowel in Bangladesh als Cambodja resulteerden de lage lonen en de ferm gestegen prijzen de voorbije maanden tot massale protesten.
Alle ondernemingen die over een gedragscode beschikken, verwijzen erin naar het organisatierecht van de werknemers. Met uitzondering van C&A en Promod erkennen al die ondernemingen ook het recht van de werknemers op collectieve onderhandelingen. De expliciete verwijzingen naar de conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie zijn echter minder frequent: 15 van de 24 internationale bedrijven verwijzen naar conventie 87 voor het recht op organisatie en naar conventie 98 voor het recht op collectieve onderhandelingen.
TOEPASSING VAN DE GEDRAGSCODE
Formeel onderschrijven zowat alle ondernemingen het recht op organisatie en collectieve onderhandelingen. In de praktijk bevoorraden alle bedrijven die geantwoord hebben zich echter in China waar werknemers niet het recht hebben om zich in onafhankelijke vakbonden te organiseren.
18 van de 24 internationale ondernemingen ontwikkelen opleidingen i.v.m. arbeidsrechten en hun gedragscode voor hun directie en hun personeel dat betrokken is bij de bevoorradingsketen, evenals voor de directie en het personeel van hun leveranciers betrokken bij de toepassing van de code. Enkel Diesel, Pimkie, Promod, S.Oliver (nochtans lid van BSCI), Street One en Triumph International melden geen enkel initiatief in die zin. Er zijn echter veel minder bedrijven die vorming vermelden voor de werknemers die hun producten maken. Vermeldenswaardig zijn initiatieven van H&m in India, van de groep Bestseller (Jack&Jones, Only en Vero Moda) in China en Turkije, van Levi Strauss & Co in China. Van de Belgische ondernemingen, is Mayerline de enige die meldt zijn personeel te vormen en toe te zien op de deelname van zijn leveranciers aan opleidingen georganiseerd door de Fair Wear Foundation. Mayerline maakt echter geen melding van vormingen voor de productiearbeiders.
ONAFHANKELIJKE CONTROLE
Wat onafhankelijke controle betreft, zijn 4 ondernemingen aangesloten bij een multistakeholder initiatief: Mayerline bij Fair Wear Foundation, H&M en Mexx bij Fair Labor Association, Zara bij Ethical Trading Initiative.
Weinig bedrijven verklaren zich bereid hun leveranciers te steunen om de situatie in de productie-eenheden te verbeteren bij het vaststellen van schendingen.
TRANSPARANTIE
Een minderheid van de bedrijven een sociaal jaarverslag over zijn bevoorradingsketen. Het gaat om het Belgische Mayerline, dat zijn eerste jaarverslag publiceerde in 2011, in het kader van zijn toetreding tot FWF, en de internationale ondernemingen C&A, We, H&M, Mango en Zara. De laatste drie passen het format toe van Global Reporting Initiative.
Ongeveer de helft van de ondernemingen vermeldt altijd of soms de plaats van confectie op het etiket van het product. Veel minder talrijk nog zijn de bedrijven die de lijst van hun leveranciers publiceren, maar die praktijk gaat vooruit: Zara publiceert de lijst van zijn leveranciers in zijn jaarverslag en geeft de adressen door aan ETI. Mango geeft zijn lijst door aan de Spaanse Schone Kleren Campagne, Levi’s publiceert de lijst van zijn leveranciers met hun adressen op zijn website. H&M publiceert de lijst van zijn Chinese en Turkse leveranciers in het kader van zijn lidmaatschap van FLA. Mayerline vertrouwt zijn lijst van leveranciers toe aan de FWF.
Resultaten per bedrijf en indeling
|
