     
|
Consumentenacties Consumentenacties kunnen het verschil maken. Consumenten kunnen namelijk beslissen hoe ze hun geld besteden. De grote merken zijn daar zeer gevoelig voor. Bovendien hebben ze schrik voor negatieve publiciteit in de media. Die zou hun zo zorgvuldig opgebouwd imago kunnen schaden.
Allereerste Schone Kleren petitie 25 organisaties van diverse aard (derdewereld- en arbeidersorganisaties, vrouwen-, jongeren- en consumentenorganisaties) scharen zich in 1996 rond een Schone Kleren-Platform in Vlaanderen. Wereldsolidariteit coördineert de campagne. We sturen een eerste brief naar de veertig belangrijkste kledingketens op de Belgische markt. Een petitie-actie via een bon in tijdschriften levert 9.100 handtekeningen op. We leggen contact met de Kledingfederatie, die de Belgische kledingfabrikanten groepeert, en met Fedis, de koepel waar de meeste kledingketens bij aangesloten zijn. Uit afzonderlijke gesprekken met E5 Mode en GB blijkt hoeveel belang zij hechten aan hun imago bij de consument. Actiekaarten t.a.v. H&M, C&A, Levi Strauss We verspreiden 230.000 actiekaarten in 1997. Ze zijn gericht aan H&M, C&A, Levi Strauss. Noodgedwongen beginnen deze grote ketens schoorvoetend gesprekken met de SKC over het wijzigen van bestaande of het invoeren van nieuwe gedragscodes. Na 400 workshops in jongerengroepen en scholen schieten 1.500 jongeren op 3 mei uit hun krammen met een “Made in Misery/Mystery”-dag op de Meir in Antwerpen. Geen onrecht aan mijn lijf en vuile was Onder het motto “Geen onrecht aan mijn lijf”. vinden in het voorjaar 1997 ettelijke honderden activiteiten plaats: vorming op bestuursvergaderingen, alternatieve modeshows, fietstochten, debatten, pamfletten voor het winkelpersoneel; op 50 markten en in winkelstraten wordt de ‘vuile was’ buiten gehangen. Benetton, GB... laat zien wat je doet Als bedrijven geloofwaardig willen overkomen, moeten ze de consument inlichten over hun sociaal beleid. Dit kan op verschillende manieren: via gedragscodes, labels, brochures, antwoorden op vragen van individuele consumenten, deelname aan informatiebijeenkomsten en debatten, ... In het voorjaar 1998 verzamelt de Schone Kleren Campagne in Vlaanderen 35 000 handtekeningen onder het motto: “Benetton, GB… laat zien wat u eraan doet.” Eind juni wordt die petitie op een tiental plaatsen overhandigd aan de directies van GB en Benetton. GB reageert prompt met een beleidsverklaring. Het antwoord van Benetton laat op zich wachten maar de boodschap van de Belgische consument bereikt Benetton uiteindelijk toch. Een delegatie trekt hiervoor in juni haar de hoofdzetel van Benetton in Italië. Laten zien dat ouderen meetellen in de maatschappij en actief zijn, dat ze ook goed voor de dag willen komen en belang hechten aan hun voorkomen, dat was de hoofdbedoeling van de modehappening die de Kristelijke Beweging van Gepensioneerden (K.B.G.) organiseerde in 1999. M.a.w. stereotiepen doorbreken. Ongeveer 70 gelegenheidsmannequins uit de KBG, vrouwen en mannen tussen 55 en 80 jaar, kregen een opleiding. Naast het leren defileren maakte ook een workshop over ‘schone kleren’ met Ludy Casana uit de Filippijnen onderdeel uit van die opleiding.Volgende bedrijven verleenden steun en medewerking: Damart, De Cock Fashion, Atelier Goldner Schnitt, C&A, Rondo Capriccioso, E5 mode en Pajotex-Dulcia. Zo’n 2500 toeschouwers kwam kijken. Ook de Schone Kleren Campagne was present. De internationale solidariteitsoproep t.a.v. Triumph in Birma krijgt veel respons. Aan het distributiekantoor van Triumph in Meise voeren we actie met een ketting BH's van enkele honderden meter lang. Onder druk van acties in verschillende landen trekt Triumph zich terug uit Birma. Dit is de enige keer dat we een bedrijf oproepen om een land te verlaten.
De confrontatie tussen actievoerders en bedrijfsleiders is telkens boeiend. Dit hebben we toch al bereikt, dat op een paar uitzonderingen na, de belangrijkste kledingketens een standpunt innemen over de arbeidsomstandigheden waarin hun kleding gemaakt wordt. Toch zijn er nog grote verschillen te merken in de manier waarop de actievoerders op 26 januari 2002 door de 12 bezochte bedrijven ontvangen werden: van grondig voorbereid en vriendelijk tot zeer weerbarstig en onwennig. Shakti wereldkamp voor jongeren Tijdens het wereldkamp 'Shakti' in de zomer van 2002 worden jongeren geïnformeerd over de situatie in India. Tijdens de kampweek wordt er gewerkt rond 5 thema's: media, schone kleren, toerisme, Narmadadam, rijst. De verhalen over het onrecht in de kledingindustrie op vlak van werkomstandigheden, lonen, kinderarbeid,… zetten aan om actie te voeren. Een groep trekt naar de Nike-fabriek in Laakdal en een groep naar de winkelstraten in Turnhout.
|